Еден големец, познат на маж ми, на враќање од Охрид за Скопје колата му застанала точно под влезната порта на “Св. Еразмо”. Тука застанала, изгаснала и никако да запали. Ете ги со жена му пешки кај нас во мотелот.

– Леле што да правиме?! Колата ни застана. За жива глава не пали! – велат.

– Каде ви застана? – ги прашувам.

– Ене, близу под влезон на манастирон!

– Се прекрстивте кога врвевте под манастирот? – ги прашувам.

– Не! – рекоа.

– Слушајте, одете, прекрстете се пред портата и речете: “Свети Еразмо те молиме пушти ни го патот!” – им велам.

Отидоа, постапиле како што им реков. Колата запалила и за 5 минути заминаа. Ни се јавија од Скопје дека среќно стасале. Подоцна кога идеа во Охрид, редовно одеа во “Св.Еразмо”, ни рече госпоѓата Драгица Коцарева на 22 јуни 2016 година.

Коментари

Pin It on Pinterest